Miejsce Pamięci i Muzeum Auschwitz-Birkenau. To jedno z najbardziej poruszających i doniosłych wydarzeń w trakcie całej edukacji.

29 października 2026 r. uczniowie klasy VIII wraz z wychowawczynią wyruszyli na wycieczkę edukacyjno-historyczną do Oświęcimia. Głównym celem naszego wyjazdu było pogłębienie wiedzy na temat II wojny światowej i Holocaustu, złożenie hołdu ofiarom zbrodni hitlerowskich oraz refleksja nad wartością ludzkiego życia, godności i wolności.

🕯️ Auschwitz I – obóz macierzysty

Zwiedzanie rozpoczęliśmy od przejścia przez historyczną bramę obozową z wymownym i okrutnym napisem „Arbeit macht frei” („Praca czyni wolnym”). Już od pierwszych kroków na terenie obozu towarzyszyły nam cisza i skupienie.

Przewodnik przeprowadził nas przez kolejne bloki obozowe, w których mieszczą się wystawy stałe. Zobaczyliśmy m.in.:

  • Przedmioty osobiste ofiar: walizki z nazwiskami, buty, okulary czy naczynia kuchenne – niemi świadkowie ogromu ludzkiego cierpienia.

  • Blok 11 (Blok Śmierci): miejsce, w którym dokonywano okrutnych przesłuchań i karano więźniów, a także plac apelowy ze Ścianą Straceń, pod którą uczciliśmy pamięć pomordowanych chwilą ciszy.

  • Komorę gazową i krematorium: jedno z najbardziej wstrząsających miejsc na terenie obozu głównego.

🕯️ Auschwitz II-Birkenau – miejsce zagłady

W drugiej części wycieczki udaliśmy się do odległego o około 3 km obozu Auschwitz II-Birkenau. To właśnie tutaj skala nazistowskiej machiny zagłady ukazała się nam w całej swojej rozciągłości.

Przeszliśmy wzdłuż charakterystycznego torowiska i rampy wyładowczej, na której SS dokonywało selekcji przybywających transportów. Zobaczyliśmy pozostałości po murowanych i drewnianych barakach, barak dla więzionych dzieci oraz ruiny wysadzonych przez uciekających Niemców komór gazowych i krematoriów.

Na końcu rampy, przy Międzynarodowym Pomniku Ofiar Obozu, wysłuchaliśmy krótkiej prelekcji przewodnika na temat warunków, w jakich więźniowie próbowali przetrwać każdy kolejny dzień.

❤️ Podsumowanie i refleksja

Dla każdego z nas była to niezwykle trudna, ale bezcenna lekcja historii. Miejsce to nie pozostawia nikogo obojętnym – skłania do głębokich przemyśleń nad tym, do czego może doprowadzić nienawiść, ksenofobia i brak szacunku dla drugiego człowieka.

Do domu wróciliśmy w milczeniu i zadumie, pamiętając o słowach Primo Leviego:

„To się stało, a więc może się powtórzyć […]”

– słowach, które stanowią najważniejsze ostrzeżenie dla przyszłych pokoleń.

Lucyna Pasich